“Με κόλλησες ανορεξία” ,μου είπε η αείμνηστη Φρίντα Δηλάρη-ψυχίατρος- όταν τη ρώτησα γιατί αδυνάτησε. Για λίγα λεπτά το πίστευα… Νοσούσε από καρκίνο.
Κολλάει λοιπόν… κολλάει το μυαλό,κολλάει η ψυχή, κολλάει η ζωή.
Και ξεκολλάει…
Πώς ξεκολλάει;
Όταν αφεθείς στο θεραπευτή σου…Δε θα γίνει εύκολα. Θα σε ξαναμεγαλώσει. Θα βιώσεις όλα τα τραύματά σου απ την αρχή . Θα τα φροντίσει εκείνος. Να του έχεις εμπιστοσύνη. Θα σου πάρει χρόνο, αλλά θα μάθεις πολλά.
Θα μάθεις ότι η τροφή δεν είναι το δηλητήριό σου. Κάποτε φοβήθηκες ότι θα σε σκοτώσει. Παλιά…. Πολύ παλιά…Θα μάθεις να δένεσαι με τους ανθρώπους. Να μην τους πετάς στα σκουπίδια. Έχεις πετάξει πάρα πολλούς…Φοβήθηκες μη σε προδώσουν. Θα μάθεις να ακούς τους ανθρώπους χωρίς να μιλάνε,να βλέπεις αυτά που σκέφτονται. Θα μάθεις να αγαπάς. Να αγαπάς πολύ. Να αγαπάς πάρα πολύ και να μη φοβάσαι.
Θα μάθεις ότι επιτρέπεται να μην είσαι τόσο ευχάριστη και χαρούμενη πάντα, να μην αρέσεις σε όλους. Δεν πειράζει…Θα μάθεις να βρίζεις όσο θέλεις!Κι αυτό επιτρέπεται… Δεν το έκανες…Δεν το έκανες ποτέ. Απλά δεν έτρωγες…Είχες κατεβάσει ρολλά.
Πόσα χρόνια ντρέπεσαι που έχεις ανορεξία; θα μάθεις να μην κρύβεσαι. Να μη λες ψέματα. Δε χρειάζεται… Χάνεις χρόνο. Τι σχέση έχουν όλα αυτά με την ανορεξία;;; Θα στα μάθει ο δικός σου αναλυτής.
Αυτά έμαθα εγώ…
Δε φταις εσύ, αλλά εσύ πρέπει να ζήσεις.
“Αν δεν υπήρχαν μανάδες, θα ήμασταν ανεπάγγελτοι” Μ.Γιωσαφάτ.
